Ένα animation για τον εθισμό

 

Ζωγραφική με κάρβουνο (5ο γυμνάσιο Γαλατσίου)

 

Ταξίδι στην Μεσόγειο.

Το έργο που φιλοτέχνησαν οι μαθήτριες και μαθητές του τμήματος Γ2, από το Πειραματικό Σχολείο  Πανεπιστημίου Αθηνών, για τον Διαγωνισμό Γαλλοφωνίας στην Ελλάδα 2026, κατά την διάρκεια του μαθηματος των εικαστικών και υπό την ευθύνη της κυρίας Τσοκανά.

Συγχαρητήρια σε όλους τους μαθητές και μαθήτριες.

 

Προοπτική

 Εδώ, θα δείτε βήμα βήμα, πώς φτιάχνουμε ένα προοπτικό αστικό τοπίο.

Πρώτα πρώτα, γράφουμε την γραμμή του ορίζοντα.

Πάνω στην γραμμή του ορίζοντα, θα προσθέσω το σημείο φυγής. Από το σημείο φυγής θα χαράσσω τις βοηθητικές γραμμές μου για να φτιάξω όλα αυτά που βλέπω προοπτικά.

Τώρα, ξεκινώ με το πρώτο μου κτίριο. Στο κάτω κάτω μέρος της σελίδας μου σχεδιάζω ένα Π.

Όπως βλέπω το Π αυτό έχει δύο κάθετες γωνίες. Από αυτές θα χαράξω γραμμές προς το σημείο φυγής μου.

Και τώρα πάμε στο βήμα που συνήθως μας μπερδεύει. Θα χαράξω μια παράλληλη γραμμή στην οριζόντια γραμμή μου. Αυτό σημαίνει ότι αν προεκτείνω τις δυο γραμμές, δεν θα συναντηθούν ποτέ. Είναι η γραμμή 2 που είναι παράλληλη με την 1. Επιλέγω  πόσο ψηλά θα είναι μέσα στις βοηθητικές γραμμές μου, ουσιαστικά πρόκειται για την σκεπή του κτιρίου μου και το ποσό μακρύ θέλω να είναι.

Τώρα από το σημείο που ενώνεται η γραμμή 2 με την βοηθητική γραμμή μου θα φέρω μια κάθετη γραμμή στο χαρτί μου άρα και παράλληλη γραμμή στις κάθετες γραμμές του Π.

Μπράβο! Έχω φτιάξει το πρώτο μου κτίριο. Ετοιμάζω τα παράθυρα μου με τον ίδιο τρόπο. Χαράσσω τις βοηθητικές γραμμες μου ΠΑΝΤΑ από το σημείο φυγής και σχεδιάζω τα παράθυρα με κάθετες γραμμες.

Έτσι θα πορευτώ και με τα υπόλοιπα κτίρια. Θα έχω επίσης στο μυαλό μου, ότι όσο ανεβαίνω στο χαρτί μου, τα κτίρια και όλα τα αντικείμενα, μικραίνουν. Γιατί όσο πιο μακριά βρίσκεται κάτι, τόσο πιο μικρό φαίνεται.

Αν έχω ένα κτίριο που βρίσκεται πιο πάνω από την γραμμή του ορίζοντα, από την μια γωνία του θα φέρω γραμμή πάλι προς το σημείο φυγής μου.

Αφού σχεδιάσω τα κτίρια μου δεξιά και αριστερά, θα σχεδιάσω τον δρόμο μου στο κέντρο.

Πάλι με δυο γραμμες από το σημείο φυγής, και με δυο ακόμα στο κέντρο, για να φτιάξω την διαγράμμιση μου. 

Τώρα σιγά σιγά, θα αρχίσω να προσθέτω δέντρα, αν θέλω ανθρώπους, ή και αυτοκίνητα. Θυμάμαι πάντα ότι αν κάτι είναι κοντά μου είναι μεγαλύτερο και μακριά μου μικρότερο, άρα χαμηλά στο χαρτί μου σχεδιάζω μεγαλύτερα τα πράγματα από ότι ψηλά, που τα σχεδιάζω μικρότερα. Ζωγραφίζω περισσότερες λεπτομέρειες σε ό,τι είναι κοντά μου, και αφήνω πιό θαμπό ό,τι είναι μακριά μου.

Χρωματίζω χρησιμοποιώντας ζεστά και έντονα και σκούρα χρώματα κοντά μου, ( χαμηλά στο χαρτί) και απαλά, φωτεινά και ψυχρά χρώματα μακριά μου ( ψηλά στο χαρτί). Αυτό λέγεται Αιθέρια ή Ατμοσφαιρική προοπτική. Την επινόησε ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι.  

Μπορώ να δω ποιά είναι τα θερμά και ποιά τα ψυχρά χρώματα ΕΔΩ

Αν θέλεις μπορείς να δείς και το animation που βρίσκεται πάνω πάνω για το πώς χτίστηκε η ζωγραφιά.

Καλή επιτυχία!!!